Biała bluzka, Och-Teatr

„Biała bluzka” oparta na opowiadaniu Agnieszki Osieckiej to opowieść o miłości niemożliwej, bo miłości do opozycjonisty.

7 września 2025 roku w Auli Artis w Poznaniu pokazano historię kobiety, która nie potrafi poradzić sobie ani ze sobą, ani z Polską czasów stanu wojennego. Tytułowa biała bluzka była marzeniem i znakiem przystosowania do życia w kraju zakazów i nakazów, cenzury, opozycji, kartek na mięso, zaświadczeń z miejsca pracy, dowodów, stempelków i godziny policyjnej i więźniów politycznych. Kraju braku wolności, w którym ułańska fantazja podlewana alkoholem, miłość, przyjaźń i poczucie humoru pozwalały czuć smak życia. Z czasem spektakl stał się „kultowy”, był grany w całej Polsce. Przeglądała się w nim dorastająca młodzież, która uznała, że bohaterka Osieckiej mówi, myśli i czuje jak oni. Dziś powrót do tamtej opowieści oznacza przedstawienie datowane znów w tamtych czasach. Ale bohaterka – dziś dojrzała kobieta po przejściach – i interpretuje, i myśli odmiennie. To samo, ale w innym zabarwieniu, inaczej akcentując problemy. Spektakl opowiada także nowym pokoleniom, w sposób specyficzny dla Osieckiej, klimat i koloryt czasu minionego.

W spektaklu emocje opowiadane były także przy pomocy dziesięciu najważniejszych piosenek Agnieszki Osieckiej. Był to spektakl muzyczny ilustrowany materiałami filmowymi.

Obsada: Krystyna Janda

Reżyseria: Magda Umer

Adaptacja: Magda Umer

‍